persoonlijk

persoonlijk: Gedachten die ik heb als ik alleen uit eten ga.

Ik doe het steeds vaker, alleen uit eten gaan. Als ik veel onderweg ben voor mijn werk of gewoon een dagje weg ben ik schuif steeds gemakkelijker aan in een restaurant alleen. Natuurlijk zit ik er niet alleen en zie ik om mij heen veel verschillende soorten mensen. Dan merk ik dat ik best wel wat gedachten heb en druk ben met het observeren van de andere gasten. 

Zo zat ik laatst alleen te lunchen en hoewel het in het midden van het land allemaal wat meer “normaal” is om alleen te eten is het in Friesland nog niet altijd helemaal ingeburgerd. Met enige regelmaat zie ik een blik mijn kant op gaan en krijg ik soms een vriendelijk knikje. Op mijn beurt ben ik juist degene die soms ook het hele restaurant of cafe rustig tot zich neemt en de mensen helemaal observeer.

P1110860

Het mooiste vind ik gezinnen die samen met hun (jonge) kinderen proberen te genieten van een lekkere maaltijd in een leuk restaurant. Het enige waar de ouders eigenlijk mee bezig zijn is om de kinderen rustig te houden en er voor te zorgen dat ze maar niet storend zijn voor de andere gasten. Een mooi gebaar, maar eentje die vaak de tegengestelde uitwerking heeft. Vroeger vond ik het verschrikkelijk, schreeuwende kinderen in een restaurant, maar nu ik steeds vaker alles observeer vind ik het juist leuk om te zien. Stiekem geniet ik van de prachtige en oprechte vragen die kinderen soms stellen aan hun ouders die ervoor zorgen dat de ouders met schaamrood op de kaken proberen een antwoord te formuleren. 

Dan heb je de stelletjes die samen uit eten gaan. Verliefde stelletjes die alleen in hun eigen wereldje leven en geen acht slaan op de rest. Soms wordt er geen woord gezegd en alleen maar stilzwijgend elkaar aangekeken. Ik probeer mij vaak in te denken hoe het stelletje er zit. Zou dit een van de eerste dates zijn of zijn ze al een tijdje samen? Zouden ze over een jaar nog steeds zo samen in het restaurant zitten?

Je hebt ook stellen die, waarschijnlijk, net voor binnenkomst een woordenwisseling hebben gehad. Er wordt niet gesproken, maar een fijne sfeer voel je ook niet aan het tafeltje. De ober wordt kortaf aangesproken en er kan bijna geen lachje vanaf. Ik geloof dat ik dan voor de deur had gezegd, sorry schat, maar je eet maar alleen vanavond.

P1110863

Dan heb je nog de groepen. Groepen vriendinnen die lekker wat af kletsen en de laatste roddels wat bij langs gaan of een groepje oudere mensen die samen een gesprek voeren over diverse onderwerpen. Bij groepen vind ik het leuk om te kijken hoe de dynamica is in de groep. Wie is eigenlijk het meest aan het woord en wie knikt vooral mee. Groepen vind ik altijd bijzonder. Je hebt er vaak een schreeuwer tussen die overal bovenuit wil komen en je ziet anderen in hetzelfde gezelschap soms om zich heen kijken in de hoop dat niemand erg last van de persoon heeft.

Laatst zag ik een ouder stel samen uit eten. Ze zaten naast mijn tafeltje en ik denk dat ze een jaar of 80 waren. Hij zorgde ervoor dat zij goed zat en samen kozen ze hun eten uit. Het gesprek ging over hun eerste ontmoeting en hij vertelde hoe blij hij elke dag nog met haar was. Mijn hart was gesmolten toen ik die twee samen zag in het restaurant.

Ik besloot dat ik ook wilde genieten van mijn leven, het restaurant, het eten en sloot mij af van de rest en genoot van een overheerlijke lunch.

Welke gedachten heb jij als je uit eten gaat?

Liefs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge