Wanneer je wens voor kinderen veranderd.

Vanaf kinds af aan schreeuwde ik altijd, ‘IK WIL GEEN KINDEREN LATER’ en dit gevoel heb ik eigenlijk tot 2 jaar geleden gehouden. Ik wist niet wat ik er mee zou moeten. Daarnaast zei ik altijd dat ik een partner wilde waarbij het ook echt goed moest voelen om samen kinderen te krijgen.

Momenteel ben ik 34 en hoor ik met enige regelmaat dat ik er niet jonger op word. Gelukkig maak ik mij nooit echt druk om deze uitspraken. Met de komst van mijn nieuwe vriend en hoe onze relatie is ben ik het afgelopen jaar wel anders gaan denken. Er is ineens een soort van kinderwens ontstaan. Alles voelt goed en ook het gevoel dat ik samen met hem kinderen zou willen heeft zich enorm ontwikkelt. We spreken er met regelmaat wel over en ook onze families zien het al helemaal zitten. Niet alleen bespreken we trouwens onze toekomst met kinderen, maar ook over wanneer ze er niet zouden komen. Voor mij blijft het ergens ook altijd het gevoel dat ze er misschien niet komen.

Ik heb altijd wel een beeld gehad van kinderen en hoe ik ze zou willen opvoeden. Mijn denkbeelden daarbij werden vaak door anderen uit de lucht gehaald. ‘Wacht maar tot jij ze hebt, dan piep je wel anders’. Ik begrijp die uitspraken wel, maar benoem vaak wel dat het ook helemaal niet erg is om er van te voren een voorstelling van te maken. In mijn gedachten is mijn kind echt niet de braafste van de klas. Hell no, als het een beetje (veel) van zijn vader zal hebben en een beetje van mij, dan moeten we vast nog in de handen knijpen.

In mijn omgeving heeft iedereen eigenlijk kinderen. Wij zijn met ons midden dertig ‘laat’, maar logisch als je elkaar nog niet zo lang kent. Ik zie zoveel verschillende opvoedingen dat ik altijd grap dat ik het beste bij iedereen weg ga halen. Naast het dagdromen over ‘What if’ heb ik de afgelopen maanden vooral ervaren dat het alleen al proberen zwanger te worden best wel stress kan veroorzaken. Mijn lichaam haalt allerlei gekke streken uit waardoor ik aan alles ga twijfelen. Hopelijk helpt mijn gezonde doses realiteit mij door deze periode heen te komen. Daarnaast merk ik ook dat we er veel over praten. Laatst hebben we samen ook besloten het gewoon los te laten. Als het zo is, dan is het welkom en anders gaat ons leven samen ook door.

Praktisch is het eigenlijk helemaal geen goed moment om kinderen te gaan krijgen. Een verbouwing van minimaal 3 jaar in het verschiet. Pas als die klaar is hebben we letterlijke slaapruimte voor eventuele kinderen. Ook hierin kunnen wij gelukkig open minded zijn en denken we er niet te ingewikkeld over na.

Deze uitspraken en hoe wij erin staan is voor mijn familie vooral erg schakelen. Van iemand die altijd zei geen kinderen te willen, naar iemand die al oplossingen zoekt naar eventuele slaapruimte voor een kind. Vaak zeg ik, dat het tegenkomen van de juiste persoon voor mij het anders heeft gemaakt. Want ik wil gewoon niet toegeven dat soms, heel soms, de biologische klok toch echt wel meer gaat tikken.

One Comment

  • Attie Vellinga

    Wat weer mooi geschreven, ik hoop dat het jullie gegund is om wel kinderen te krijgen, zelf heb ik er 4 op de wereld mogen zetten en ik vind dat er niks mooier is dan zo’n wonder te mogen en kunnen mee maken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge